برای دریافت جدیدترین اخبار در خصوص کارهای بهزاد محمدی

 لطفا عضو سایت بشید و همچنین برای دریافت اطلاعات نمایش ما

از طریق موبایل به شماره سامانه ما  sms   ارسال نمایید

( ۱۰۰۰۹۶۹۶ )  

                                              متشکرم 

تاریخ :  سه شنبه ۲۳ خرداد ۹۱

 «بهزاد محمدی» کمدین تئاتر در گفت‌وگو با خبرنگار سینمایی فارس در توضیح اظهارات خود در کلیپی که از سوی برنامه شبکه «من و تو 1» پخش شد، بیان داشت: بنده نمایش «ازدواج در قهوه‌خانه زری خانم» را در سینماهای آزاد اجرا می‌کنم، در یکی از این اجراها روی سن آمدم و در صحبت با تماشاگران نمایش چند جمله گفتم. ‌من در جملات خود ابتدا گفتم، خیلی‌ها می‌خواهند چوب لای چرخ ما بگذارند، البته اصلاً منظورم وزرات ارشاد نبود و در جمله بعدی‌ام نیز ادامه دادم: وزارت محترم ارشاد چهار کارشناس خود را برای بازبینی این نمایش فرستادند و کار ما دوباره تأئید شده است. دقت کنید من از لفظ محترم برای این وزارت استفاده کردم و همان‌طور که همه می‌دانند هیچ مشکلی با وزارت ارشاد ندارم.

این کمدین تئاتر افزود: من 15 سال است که در تئاتر این مملکت کار می‌کنم و به نظرم بالاترین فریضه بعد از نماز، شاد کردن دل مردم است. هرگز در سیاست و موارد اعتقادی ورود پیدا نکردم، اما در آن صحبت‌هایم با تماشاگران نمایش گفتم: ما باید خودمان تحقیق کنیم و به کسانی که صلاحیت دارند رأی بدهیم و به هر کسی تو سر ما می‌زند نگوییم چشم.

محمدی ادامه داد: اما در برنامه «سالی تاک» شبکه «من و تو»، تنها با پخش قسمتی از این جمله که «چرا باید هر کسی توی سر ما می‌زند بگوییم، چشم؟» و همچنین گذاشتن این جمله کنار جمله اول من مبنی بر اینکه «خیلی‌ها چوب لای چرخ ما می‌گذارند»،‌ گفتند: وزارت ارشاد چرا این‌قدر به این آقای محمدی ما گیر می‌دهید؟

من در پاسخ به این خانم مجری باید بگویم، من هیچ مشکلی با وزارت ارشاد ندارم و نمایش‌های من سال‌هاست در حال اجراست.

محمدی خاطرنشان کرد: من در اظهاراتم در درجه اول مردم را دعوت و تشویق به حضور در انتخابات و در مرحله دوم از وزرات ارشاد به خاطر بازبینی کارم، تشکر کردم. 

وی در پایان تأکید کرد: در چند سال اخیر، شبکه‌های زیادی از این دست برای همکاری به سراغ من آمدند، اما من به طور کل تمام پیشنهادهای همکاری را رد کردم، زیرا بر این اعتقادم که تنها برای مملکت خود کار کنم و باید بگویم تمام عشق من، به خانواده و مملکتم ایران است و بس.

دی وی دی به دبیرخانه جشنواره ارسال کنند

.

. اما پررنگ ترین عامل معروفیت او در تئاتر است . بهزاد محمدی از معدود کارگردانان و

. بازیگرانی است که توانسته مردم را با هنر اشتی دهد اون هم هنری مثل تئاتر . او به محبوبیتی رسیده که

. بلیط نمایش هایم در قسمت vip بیست هزار تومان و باقی صندلی ها شانزده هزار تومان . اما اگر کسی از نمایش ما خوشش

تاریخ ۲۸ ابان ۹۱ مجله ایده ال زندگی

او از رمز و راز گرفتن کارش و پرمخاطب شدن تئاترهای کمدی موزیکال می گوید

متفاوت که هرکدام مختصات خاص خودش را دارد اما با شوخی های هرکدام مردم ریسه می روند

مردمی که فقط برای بازی دیدنی بهزاد محمدی به سالن می ایند با دیدنش اورا با انگشت نشان می دهند

واز عکس یادگاری و امضا گرفتن غافل نمی شوند وقتی روی سن نیست نمایش می افتد و مردم کمتر

لبخند می زنند محمدی حالا انقدر اسم و رسم پیدا کرده که یک نفره گیشه را می ترکاند و خیلی ها بارها

برای تماشای اجرایش بلیط می خرند

در روزهایی که محمدی منتظر به دنیا امدن پسر کوچولویش است یک ساعتی قبل از شروع اجرا

با او همکلام شدیم تا از زیر و بم تئاترهایش بگوید و رمز موفقیتش حرفمان گل انداخت و نیم ساعتی از زمان

اجرایش را هم گرفتیم  .کارگردان نمایش ازدواج در قهوه خانه معتقد است حالا حالاها در

این عرصه کسی نمی تواند به گرد پایش برسد . اجرای بی وقفه ی چهارساله قهوه خانه زری خانوم در

داخل و خارج از کشور هم سندش .

به نظر شما چرا این نوع تئاتر ها گرفته و این همه مخاطب دارد ؟

محمدی : اگر در کویر زندگی کنیم در طول روز بیشتر از بقیه گرم مان خواهد شد مردم هم وقتی گرفتارند

ناخوداگاه نیاز به خندیدن و شادی بیشتری دارند . برای همین این نوع تئاترها را می پسندند .تئاتر من مثل

کارهایی نیست که بعضی ها ادعاهای سر به فلک کشیده ایی درباره اش دارند و نمایشنامه های نویسنده های

بزرگی را کار می کنند ممکن است خیلی از مردم اون کارها را نفهمند اگر بخواهیم تئاتر را گسترش بدهیم

اول باید برای اونهایی که در این قشر نیستند حرفی برای گفتن داشته باشیم . افتی که هنر و به ویژه سینما داشت

در گرایش مردم به تئاترها بی تاثیر نبود و تئاترهای ما پرفروش شد همین نمایش من قهوه خانه زری خانوم

چهار سال بدون توقف اجرا شد دقیقا سه روز بعد از پایان اجرا هم در خارج از کشور نمایش داشتم طوری بود

25 شب قبل از نمایش در اینگلیس بلیط ها فروخته شده بود و اصلا بلیط نبود

.

مولفه های اصلی نمایش های شما چه هستند که باعث استقبال مردم می شود ؟ پنج شش سال پیش هم مردم

به خنده شادی نیاز داشتند ولی این تئاترها این همه طرفدار نداشت .

محمدی : وقتی سینما افت می کند مالکان سینما می بینند نمایش یک فیلم با پنج تماشاچی و با این همه هزینه

اب برق گاز و ...... نمی صرفد . وقتی سانس اخر را به این تئاترها می دهند و بلیط 10000تومانی می فروشند

از کل فروش روزانه شان بیشتر می شود حالا می گویند برای چی از صبح تا شب 10 نفر از نیروی سینما

را علاف کنم . یک سانس تئاتر می زارم و مردم هم راضی می روند

.

این خند و رضایت . خنده ی قابل احترامی ست ؟

محمدی : بله متاسفانه در کشورمان خط قرمز هایی داریم . وقتی یک اشپز هرچیزی را که می خواهد در

اختیارش بگذاریم دست پخت باید عالی باشد اما اگر اشپزی با همین امکانات اندک و مواد اولیه محصول

خوبی داد این خوب است . حالا شاید یک نفر پیدا شود که با همین هم بتواند مردم را شاد کند و بخنداند

نمونه اش همینکه در نمایش ها فقط با تاریک کردن سالن و رقص نور مردم یکدفعه به فضا می روند

.

اما در کنار اینها در این نوع تئاتر ها حرکات موزون هم داریم این موثر نیست ؟

محمدی : نه به اون شکل یه سری حرکات کمیک داریم . ما با یک اشاره کوچولو سرنخ را به مردم

می دهیم و اونها ذهنیت خودشان را دارند

.

شما تئاترهای دیگری از جنس خودتان را هم دیده اید ؟ فکر می کنید چرا کار بهزاد محمدی انقدر

می فروشد اما اونها اینقدر موفق نیستند ؟

محمدی : من پیامک یا جوکی را که از کسی شنیدم در صحنه ام خرج نمی کنم کار نو را ارائه می دهم

به بازیگرهایم هم گفته ام حق گفتن دیالوگ خرج شده را ندارند . نکته ی دوم که من خیلی به اون

معتقد هستم اینکه خیلی از بازیگرهای تئاتر ریتم را نمی شناسند خندیدن ریتمی دارد که اگر روی

همان کار شود مردم خیلی راحت می خندند اما اگر نیشش بسته شود و افت کند اوردن 20تا جاز هم

دردی را دوا نمی کند

.

جز اینها عامل دیگری هم وجود دارد ؟

محمدی : من در قهوه خانه زری خانوم نقش یک عرب را بازی می کنم اما در نمایش بعدی تکرارش

نمی کنم می گردم دنبال کلمات اون نقش که از اون کمدی بگیرم و با اونها کار کنم . با استفاده از موزیک

فضا سازی نور و صدا و تسلط کلام ریتم را حفظ می کنم . فن بیان را خیلی ها نمی دانند اما من کتاب

فن بیان هنرپیشه را جوییده ام . اگر می خواهم نقش لر را باز کنم کتابی را می خرم به عنوان فرهنگ

لغات و اصطلاحات ملایری . برای نقش یک عرب دادم دیالوگ های نقش را به زبان عربی ترجمه

کردند تا بفهمم چه می گویم . شما در مسیر به رفتن خانه خودتان اگر یک راه بن بست باشد هزار

راه دیگر بلد هستید اما اگر مهمان باشید هیهات است . خیلی ها نمی توانند کمدی کار کنند چون در

محله ایی پا گذاشته اند که محله خودشان نیست یه سری ها اصلا این کاره نیستند

.

ولی اونها حتما خرج خودشان را درمی اورند که به حیات خودشان ادامه دهند .

محمدی : بحث من خرج خودم را دراوردن نیست من سالنم باید پر شود اگر به من بگن دستمزدت

با سالن پر روزی 100 هزار تومان است اما با سالن یک ردیف پر روزی یک میلیون تومان

می دهیم نمی ایم . عشق من در چیز دیگری ست . اگر یک ردیف من خالی باشد کلافه ام .

یک شب شهر نمی دانم چه شده بود دیدم که سالن تئاتر من کچل شده و بلیط ها را پس داده اند

به همه زنگ زدم که هرکسی مهمان دارد بیاورد سالن را با زن و بچه های خودمان و مهمان ها

پر کردیم تا بتوانیم اجرا کنیم .

یعنی می گویید خیلی از این ادمها یی که وارد این کار شده اند این کاره نیستند ؟

نه نیستند . نوازنده ایی که برای من در کنار صحنه ضرب می زده یا کارگر صحنه ی من همه

امروز ادعای بازیگری دارند به صرف علاقه نمی شود هنرمند شد . بارها به من گفتن در فلان

سالن دارن دیالوگ های تورو می گویند گفتم بگویند بالاخره یک جایی تقلید ادای کسی تمام می شود

باید تسلط کلام و اجرای خوب داشت البته گریزهایی را هم باید زد تا بشود سالن را پر کرد .

منظورتان از این گریزها چیست ؟

محمدی : ما دیالوگ هایی را داریم که روی مرز است دیالوگ های داریم که اگر کسی بخواهد برداشت

کند می گویند ( اقا این اون طرفی است ) اما جا دارد که من ثابت کنم که نه این همین طرفی ست .

دقیقا با همین حربه مجوز می گیرید ؟ حتی استفاده از تمسخر ماهواره هم عاملی است که هم مردم را

به کمدی کاراکتر اونها ارجاع بدهید و هم این طرف زودتر مجوز بگیرید درست است ؟

محمدی : بله این همان خلاقیت و تبحری است که باید جایش را پیدا کند در کمدی باید جایی را پیدا کرد

که هر کسی بلد نیست . اون اواز تئاتر بهزاد محمدی را نمی توان در حجره ی کسی پیدا کرد .

در سینماها بعد از ستاره ها ادم هایی در رده های پایین تر هم مطرحند ولی در تئاتر بعد از

بهزاد محمدی دیگر اسمی نمی بینیم .

محمدی : پنج انگشت هیچ وقت یک جور نیستند . بالاخره بعد از من هم می ایند حالا در هفت

هشت سال اخیر قسمت من بوده . نمی توانیم دقیقا بگوییم چرا کار من گرفته است . یک نفر که

معدلش 18 می شود وقتی ازش می پرسند کدام درست خوب بوده است نمی تواند یک درس را

نام ببرد باید معدلی از تمام فاکتورها و زیر مجموعه هایش داشته باشی بهزاد محمدی فروش

می کند چون معدلش خوب است نه یک درسش .

عده ایی می گویند این بهزاد محمدی که معدلش خوب است . یک سری کارها و کمدی های

سخیف و مبتذل استفاده می کند ؟

محمدی : اینهایی که این حرفارو می گویند در سالن اصلی تئاتر شهر وقتی بهترین تئاتر در

حال اجراست . از همان کارشان این است که دنبال یک سواخ بگردند کسانی هم هستند که

چشم ندارند ببینند که من موفق می شوم . یک مشکل ما در ایران این است که نفر دوم دومیدانی

نمی اید انرژی و وقت بگذارد و خودش را به نفر اول برساند با یک پشت پا زدن نفر اول می شود

وقتی با این حرکت ریز می توان جلو افتاد به خودشان زحمت و تفکر و تمرین نمی دهند .

پس این انتقاد به نظرتان وارد نیست ؟

محمدی : هرکسی سلیقه ایی دارد . عده ایی این طور تئاترها رو نمی پسندند . یک ادمی خیلی

جدی س و یکی خوش برخورد و خنده رو .

اما همین ها می گویند که من دوست دارم به چارلی چاپلین و لورل هاری بخندم و دوست ندارم

به یک کمدی سخیف بخندم پاسخ شما به این انتقاد چیست ؟

محمدی : اونهایی که با این ادمها می خندند جزو همان قشر خاص هستند وقتی امدند در اون

قشر کسانی را دیده اند و در نگاه خودشان گنده کرده اند . شما در همه کمدی های دنیا

شوخی های جنسی را پیدا می کنید حالا یکی زرنگ است و اون مورد جنسی را کمی

ملایم تر می کند گاهی با یک کلمه مخاطب فایل باز می کند . تا اسم قومی را در لطیفه

به کار می برند سریع اون فایل باز می شود در کمدی یک سری فایل ها باز شده است .

باید راهش را پیدا کرد که این کار تجربه خیلی زیادی می خواهد هرچیزی جایی دارد

شما کولر گازی را در دبی 500 هزارتومان می خرید اما همین را در مسکو یک قرون

هم نمی خرند نمی توانیم در مسکو بگوییم شما به صنعت کولر احترام نمی گزارید .

شما فکر می کنید کسی که نمایش ازدواج در قهوه خانه را دیده جز خندیدن چیز دیگری

را هم گیرش می اید ؟

محمدی : یکی از مشکلات کاری ما این است اگر مردم را به سیر یک داستان معطوف

کنیم و بخواهند به پیام فکر کنند نصف ذهنشان در گیر می شود و نمی توانند بخندند

اصلا به ما چه پیام بدهیم می ایند به ما می گویند شما باید الگو سازی کنید به نظر من

خنداندن مردم یکی از بالاترین الگوهاست مگر من کی هستم که بیام فرهنگ سازی

کنم . این همه استادهای دانشگاه هستند . یکی امده بود می گفت این بچه 10 ساله که

پای تئاتر شما می نشیند ممکن است فلان دیالوگ برایش بد اموزی داشته باشد به او

گفتم مشکل بد اموزی تویی که بچه رو ساعت یازده شب اوردی سالن تئاتر تو اول

این فرهنگ را یاد بگیر که این وقت شب سالن تئاتر برای بچه نیست بعد بیا حرف بزن .

این خوب است که ادم جسارت داشته باشد و صادقانه بگوید که هدف من این است که

فقط مردم را بخندانم .

محمدی : هدف ما این است که دل مردم را شاد کنیم . امام صادق ( ع ) فرمودند بالاترین

فریضه بعد از نماز شاد کردن دل مردم است مردم انقدر مشغله دارند که دیگر حوصله

پیام ندارند .

نمایش را با همین کیفیتی که برای مردم اجرا می کنید برای بازبینی می برید یا بعدا

در طول اجرا مواردی را به اون اضافه می کنید ؟

محمدی : در طول اجرا بعضی مواقع چیزهایی به وجود می اید ولی نه به اون مقداری

که فرق کند . ما از نظر گویش طبق متن اجرا می کنیم ولی در روز بازبینی بالاخره

اون شور و شعفی که با حضور تماشاچی هست برقرار نیست .

به نظر شما چند درصد از شوخی های نمایش شما شوخی های زننده است ؟

محمدی : یک نکته هست ما می دانیم که این حرف ها برای بچه بد اموزی

ندارد چون اون بچه ذهنی سالم دارد و برداشت بد نمی کند اون شخصیتی که این

حرف هارو می زند منظور بدی ندارد ممکن است تعبیر شما بد باشد .

ولی خودتان هم می دانید که دارید از این موارد استفاده می کنید .

محمدی : باید دید چرا از اینها استفاده می کنیم اگر من برای کباب درست کردن

سیخ و کباب و منقل نداشته باشم می رم از یک میل گرد استفاده می کنم اینجا

هم سیخ و امکانات را ندارم .

روشن تر می گویید چه امکاناتی ندارید ؟

محمدی : ما حتی در اسم گزاری بازیگرها خط قرمز داریم .

اینها که عمومی است و همه جا هست .

محمدی : بله قبول دارم شما باید فکر کنید که همین فیلم اخراجی ها چرا فروخت

چون می گفت کسی که دزد بوده حالا قصد رفتن به جبهه رو دارد امدند

گفتند که شما به بسیجی ها و رزمنده ها توهین کردید ولی به ده نمکی اجازه

دادند و واقعا با جسارت این فیلم را ساخت و مردم رفتند و خندیدند معضل

دیگر مثل دوستی دخترها و پسرها در خیابان است که نمی توان با اونها شوخی کرد .

بگذارید شفاف تر صحبت کنیم اگر این وجهه شوخی های جنسی را از این تئاتر ها

کم کنیم اینقدر یا استقبال مخاطب مواجهه می شود ؟

محمدی : شما نمایش را ببینید و بشمارید که از چند تا کلمه و جمله چنین برداشتی

می کنید .خیلی زیاد نیست . من یک جمله مثل اینکه امشب چی می خوای بخوری

یکدفعه سه دقیقه کمدی می گیرم یا وقتی می خوام روی سن را کمی شلوغ کنم

با شبکه های ماهواره ایی ور می رم از اواز خواننده های لس انجلسی که ممنوع

است کمدی گرفته ام . گاهی ممکن است که از شوخی های جنسی کمک گرفته

باشم اما اون شوخی ها بیشتر است .

تک وتوک نیست . واقعا بیشتر است . وقتی کسی از سالن بیرون می اید این

نکته بیشتر در ذهنش می ماند .

محمدی : افرین این درست است . مهم این است که نیش مردم باز شود اول کار

سخت است اما همینکه نیش باز شد با معمولی ترین جوک ها و لطیفه ها می خندند

  ( پایان )

مصم بودیم که این گزارش حاوی گفت گویی با یک چهره ی شاخص نمایش عامه پسند هم باشد

و به خصوص در پی گفت و گو با بهزاد محمدی ستاره ی این عرصه بودیم که سرانجام و بر

خلاف همکاران درجه دو و سه اش حاضر به گفت و گو شد . او تقریبا ده سال است که مرد

اول نمایش های عامه پسند است و در این زمینه همان موقعیتی را که محمد رضا گلزار و

ارش معریان و یک فیلمنامه نویس موفق فیلم های کمدی در عرصه سینما دارند .

او یک جا در یک نوع نمایش دارد چون هم می نویسد . هم کارگردانی می کند و هم بازی

و هم رکورد فروش می شکند . تماشاگران خاص عامه پسند اورا می شناسند امضایش را

می خواهند با او عکس یادگاری می گیرند برایش ابراز احساسات می کنند بلیط هایش را

برای چند هفته بعد پیش خرید می کنند بارها به تماشای نمایش هایش می روند با شوخی هایش

ریسه می روند و دیالوگهایش را از بر می کنند . گفت و گو با بهزاد محمدی می تواند به

بسیار از کنجکاوی های شما در این زمینه پاسخ بدهد .

ما می خواهیم تعبیر و تفسیر شمارا از نوع کاری که می کنید و اسمش را نمایش عامه پسند

می گزاریم و چند سال است به سینمای ایران هم رخنه کرده بشنویم البته از قبلترش بگویید.

محمدی : اهل شمیرانم . در دوران دبیرستان در نمایش های مدرسه فعالیت می کردم در

دوران راهنمایی یکی از کارهامون در سطح منطقه مقام اول را بدست اورد اما در دوران

دبیرستان فعالیتی در این زمیه نداشتم و به کلی از این فضا دور شدم بعد از گرفتن دیپلم

به عنوان مربی شنا مشغول به کار شدم و سال 73 در رشته مهندسی برق وارد دانشگاه

شدم سال 74 به واسطه یکی از هم دانشکده ایی ها وارد یک کار نمایشی به نام گردنبند

شدم که در کانون ناشنوایان در حال اجرا بود . قضیه از این قرار بود که بین کارگردان و

بازیگر اختلافی رخ داده بود که منجرب کناره گیری اون بازیگر شده بود کارگردان نمایش

که از دوستان این هم کلاسی من بود با او تماس گرفت و به دنبال یک بازیگر جایگزین

برای ادامه کار می گشت من هم در کنارش بودم و درجریان صحبت هاشون قرار گرفتم

گفتم که من حاضرم این نقش را بازی کنم دوستم پیشنهاد مرا به کارگردان رساند و به

سراغ کارگردان رفتم و نقش را اجرا کردم . نقش یک ادم ساده و فقیر که دوستش سرقت

را به گردن او انداخته بود بازی می کردم که نقشی درجه دو بود هم کارگردان راضی بود

هم تماشاگران خوششان امد .

دلهره و استرس هم داشتید؟

محمدی : نه اصلامن اهل ترس نیستم و علاقه مند به دلهره و هیجان و تجربه ام نمایش

گردنبند سی و هفت شب دیگر اجرا شد و رضایت کارگردان و عوامل پس از پایان نمایش

انگیزه ایی شد تا کار تئاتر را ادامه بدهم . در اواخر سال 74 نمایش کاکاسیاه را در بولینگ

عبدو بازی کردم که حدود سه ماه ادامه داشت . در کاکاسیاه نقش پسر بچه ایی را بازی کردم

که علاقه ایی به حرفه ی پدرش ندارد . در سال 75در نمایشی به کارگردانی منوچهر پور احمد

به نام سه شیطون حرفه ایی در سینما تئاتر گلریز نقش یک معتاد را بازی کردم سرپرست

این نمایش زنده یاد منوچهر نوذری بود در ابتدا باور نمی کرد که من بتونم از پس ایفای

این نقش برایم چند روز از ایشون وقت خواستم و در خانه پس از تماشای چند فیلم ایرانی

با شخصیت های معتاد شروع به تمرین کردم . بعد از دو سه روز به محل تمرین برگشتم

و رضایت دادند که من اون نقش را بازی کنم . در این نمایش با اصغر سمسار زاده و

احمد بهروزی و فرزین سمیعی هم بازی بودم بعد از ان نمایش خواب پشه را اجرا کردیم

که از ان استقبال زیادی شد د حدود شش ماه اجرای مداوم داشتیم .

بعد از یکی دوسال تصمیم گرفتم خودم نویسندگی و کارگردانی را به عهده بگیرم و فقط

هم نقش اول بازی کنم . نمایشی نوشتم با نام دروغ چرا ؟ و خودم هم ان را کارگردانی

کردم که از ان استقبال شد و حدود دو سال در بولینگ عبدو اجرا داشتیم . بعد از ان

حدود شش ماه با اقای داوود فتحلی بیگی که رئیس اداره تئاتر هم بودند نمایشی را روی

صحنه اجرا کردیم پس از پایان کار از اجرا کناره گرفتم و مشغول مطالعه کتابهایی در

مورد فن بیان بازیگری شدم تصمیم گرفته بودم یک کار نو را بنویسم و اجرا کنم .

به تماشای تئاترهای جدی می رفتم و نمایشنامه های چاپ شده را مطالعه می کردم

در این میان فیلم های قدیمی ایرانی را هم تماشا می کردم تا بتوانم از میان انها قصه ایی

را اننتخاب و به زبان امروزی و با دیالوگ های زمان حال برگردان کنم . در سال هشتاد

نمایشنامه ی قهوه خانه ی زری خانوم را نوشتم و سال هشتاد و یک ان را در گلریز به

روی صحنه بردم . قهوه خانه زری خانوم از سال 81 تا سال 84 بدون وقفه اجرا داشت

حتی زمان وقوع زلزله بم از طرف اداره نمایش به ما اعلام کردند سه شب کار را

تعطیل کنید به اداره نمایش رفتم و گفتم اصلا فروش برام مهم نیست ما بلیط های نمایش

را در ماه های قبل پیش فروش کردیم فروش همان سه شب را به نفع زلزله زدگان واریز

می کنم اما به دلیل پیش فروش بلیط ها نمی توانیم اجرا را لغو کنیم با این شرط رضایت

دادند نمایش اجرا شود در مناسبت های مذهبی که تئاترها تعطیل می شد در خارج از کشور

مثل انگلیس مالزی و کانادا اجرا داشتیم . قهوه خانه زری خانوم پرفروش ترین پرمخاطب ترین

پر طرفدارترین نمایش کمدی ایران شد.در انگلیس 25 شب قبل از اجرای نمایش همه بلیط ها

فروش رفته بود در اجرای کانادا به بازیگران گروه ویزا ندادند و مجبور شدم بازیگران را

از انجمن دانشجویان ایرانی دانشگاه رایرسون انتخاب کنم برای تمرین متن نمایش را به

همراه اجرای ضبط شده البته بدون صدا و صامت در اختیار بازیگران قرار دادم .

چرا صامت ؟

محمدی : چون امکان کپی برداری از ان وجود داشت بعد از تمرین نمایش را سه شب

روی صحنه بردیم که اجرای موفقی بود در مالزی هم ایرانیان مقیم مالزی استقبال

خیلی خوبی کردند اخرین اجرای نمایش قهوه خانه عید سال 85 به مدت ده شب در دبی

بود که ایرانیان مقیم انجا هم خیلی استقبال کردند هنرمندان مقیم امریکا هم در این ده شب

در محل اجرا حضور داشتند و از من برای کار در لس انجلس دعوت کردند که قبول

نکردم .

دراین مدت در تلویزیون هم فعالیت داشتید؟

محمدی : اولین کارم در تلویزیون مجموعه جدی نگیرید بود که سه نقش را اجرا می کردم

در نقش های پیش بینی هواشناسی - تاکاشی و داداشی - خانعلی و جانعلی در ملات اباد

که با زنده یاد منوچهر نوذری هم بازی بودم

روزهای ارزو به کارگردانی اقای بزرگی و تلفن مشترک به کارگردانی خسرو ملکان

را هم بازی کردم .بعد از ان سریال هفتاد قسمتی مهمان پذیر طوبی را به کارگردانی

اقای منوچهر پور احمد کار کردم که با داوود رشیدی و صبا ملکی هم بازی بودم .

دو برنامه کودک با جواد رضویان و نادر سلیمانی و حسین محب اهری به سفارش

سیما فیلم کار کردم . در خلال این برنامه ها چندین برنامه ی مناسبتی جشن رمضان

با اقای کاظم احمدزاده در تلویزیون داشتم .

از سینما هم پیشنهاد داشتید ؟

محمدی : بله زیاد اقای صلح میرزایی برای فیلم زندگی شیرین از من دعوت کردند که

به خاطر اجرای نمایشم نتوانستم حضور پیدا کنم و جواد رضویان به جای من بازی

کرد . یک بار هم اقای شریفی نیا برای فیلم داریوش مهرجویی به من پیشنهاد کار

داد که به خاطر محل فیلم برداری که در اصفهان بود نتوانستم جواب مثبت بدهم

چون بلیط های نمایشی را که از قبل اجرا داشتیم پیش فروش کرده بودیم و امکان

تعطیلی نداشتیم . از سال 77 تا سال 84 بدون وقفه در داخل و خارج از کشور

هرشب اجرا داشتیم پس از قهوه خانه نمایشنامه ی زندگی شیشه ایی را از اقای

داوود فتحلی بیگی خریدم بازنویسی کردم و روی صحنه بردم حدود یکسال و نیم

اجرا داشتیم که به خاطر اختلاف با یکی از بازیگران کار به شکایت کشیده شد .

یکی از بازیگران مشکل اخلاقی پیدا کرده بود و حضور منظمی سر اجراها

نداشت و نظم گروه را بهم ریخته بود من با حسن نیت و به خاطر نگرانی ام با

پدرش صحبت کردم اما پدر که فردی صاحب نفوذ بود باعث شد کار تعطیل شود

در سال 87 شروع به نوشتن نمایشنامه قهوه خانه 2 کردم و از شهریور همان سال

تمرین را شروع کردیم یک کمدی نو و تلفیقی از فیلم و تئاتر بود و از همان شهریور

هم شروع به پیش فروش بلیط کردیم و حتی بلیط های سال 88 را هم فروختیم و عید

سال 88 نمایش روی صحنه امد و خیلی مورد استقبال قرار گرفت . در میانه اجرا

بودیم که انجمن تئاتر ازاد اعلام کرد قانونی تصویب شده که بازیگران تئاتر نمی توانند

به عنوان کارگردان فعالیت کنند و اقای حسین قاسمی وند را به عنوان کارگردان نمایش ما

معرفی کردند گفتیم این نمایش کار گروهی است و قرار نیست نام کسی به عنوان کارگردان

نوشته شود اما قبول نکردند .

انجمن تئاتر ازاد چه انجمنی است ؟ نهاد تصمیم گیرنده است ؟ مجوز صادر می کند ؟

محمدی : پس از تعطیلی تئاترهای لاله زار قدیمی های تئاتر های عامه پسند برای اینکه

بتوانند بین این نوع نمایش و نمایش های جدی و کلاسیک تفکیکی قائل بشوند اقدامهایی

کردند و پس از پیگیری های زیاد مرکز هنرهای نمایشی انجمن تئاترهای ازاد را تاسیس

کرد در ابتدا اقای قرایی رئیس این انجمن بودند و پس از او اقای مجید جعفری تاکنون

مسئولیتش را به عهده دارد .

ایشان همان اقای جعفری کارگردان نمایش هملت و کارهای جدی دیگر هستند ؟

محمدی : بله دقیقا . در حال حاضر تاییدیه ایشان برای دادن مجوز به تئاترهای ازاد

لازم است قانون منع کارگردان توسط بازیگران هم توسط ایشان تصویب و اجرا

شده ولی متاسفانه ایشان سالن های متعددی را در اختیار چند تن از افراد بی سوادی که

در انجمن تئاتر ازاد مشغول به کار هستند سپرده که به نظرم جایگاه هنری ایشان را

زیر سوال برده اند البته شاید دلیلی هم برای این کار دارند که اینگونه کارها را حمایت

می کنند و شاید ما نمی دانیم .

قیمت بلیط این نمایش چقدر است ؟

محمدی : بسته به مکان و سالن اجرا از شش تا ده هزار تومان است .

تقسیم بندی فروش چگونه است ؟

محمدی : باز هم به سالن نمایش و گروه بستگی دارد گروه هایی هستند که در صد می گیرند

کم یا زیاد . برخی سالن ها هم سر مبلغ معین با گروه قرارداد می بندند.

خود من سالن اجاره می کنم و صاحب سالن کاری به فروش ندارد و فقط اجاره سالن را

می گیرد .

سرانجام نمایش قهوه خانه 2 چه شد ؟

محمدی : بعد از معرفی اقای قاسمی وند به عنوان کارگردان کار را ادامه دادیم . پس از

حدود دو ماه از شروع اجرا از طرف انجمن تئاتر ازاد و مرکز هنرهای نمایشی

به ما اعلام کردند که شخصیت سالار باید حذف شود . او شخصیت محوری نمایش

ما بود و حذف ان باعث بهم ریختن کل داستان می شد . دلیل ان را جویا شدیم دلیل های

کلی اوردند و گفتند چون حالت قهرمان پروری دارد و نظیر این شخصیت در فیلم های

ایرانی قبل از انقلاب سابقه دارد حتما باید حذف شود به اقای قاسمی وند می گفتیم شما

کارگردان هستید بپرسید مشکل کجاست تا اگر دیالوگ یا حرکتی مشکل دارد رفع مشکل

کنیم ایشان چیزی نمی گفتند و فقط خواستار حذف این شخصیت بودند زیر بار نرفتم

و بهر حال کار را تعطیل کردند .

در این فاصله فیلم ماشالله خان در بارگاه هارون الرشید از طرف اقای مرتضی شایسته

به من پیشنهاد شد که ساخته شدنش با فوت مرحوم اعلامی منتفی شد به دنبال اون در

فیلم با من شوخی نکن بازی کردم که در شبکه نمایش خانگی پخش شد

بعد در فیلم اژانس ازدواج به کارگردانی اقای محمدی درمنش بازی کردم که در

جشنواره فجر به نمایش درامد در یک تله فیلم قرار است بازی کنم.

بعد از تعطیلی قهوه خانه 2 نمایش دیگری را روی صحنه نبردید ؟

محمدی : نه بعد از ان اقای جعفری چند بار به من پیشنهاد دادند تا نمایشی را در

سینما قیام سابق روی صحنه ببرم قبول نکردم چون نمایش من ایرادی نداشت و به

دلایل واهی و ناجوانمردانه ان را پایین کشیده بودند . چند ماه قبل اقایی از سازمان

میراث فرهنگی با من تماس گرفتند و پیشنهاد راه اندازی مجموعه نمایشی سعد اباد

را مطرح کردند در این مجموعه قبلا چند نمایش بی رونق هم اجرا شده بود گفتم من

مشکلی برای کار کردن ندارم فقط شما تعهد بدید که حمایتم می کنید چون اگر نمایش من

اجرا بشه سالن های دیگر خلوت می شود و با من مقابله می کنند . ایشان قول هرگونه

مساعدتی را دادند در این فاصله پیشنهادی از طرف مدیریت سالن کانون پرورش فکری

داده شد که پذیرفتم و فعلا مشغول اجرا در این سالن هستم .

حالا می رسیم به اصل مطلب : مشخصات تئاتر عامه پسند یا این نوع نمایشی که شما

اجرا می کنید به نظر خودتان چیست ؟

محمدی : مخاطب تئاتر های جدی و سنگین نظیر هملت - انتیگونه - اتللو و ......... کسانی

هستند که با متن های جدی سر و کار دارند یا تحصیل کرده ان رشته هستند این نوع

ادبیات برای عامه مردم قابل فهم نیست . به طور مثال در رشته پزشکی یا مهندسی

ادبیات و اصطلاحاتی به کار برده می شود که برای متخصصان این رشته قابل درک

است و برای عموم قابل درک نیست . نوع نمایش ما با عامه مردم ارتباط دارد و نوع

دیالوگ های برای عموم مردم قابل فهم و ملموس است . ما برای اشنایی با هنر نمایش و

تئاتر از ادبیات کلاسیک و سنگین استفاده نمی کنیم .

یعنی شما فکر می کنید این نوع نمایش باعث اشنایی مردم با تئاتر می شود ؟

محمدی : ببینید من با افرادی رو به رو شدم که هیچ شناختی نسبت به تئاتر نداشتند

و فکر می کردند تئاتر یعنی همین نوع نمایش . با توجه به اینکه ریشه تئاتر در

کشور ما از نمایش های روحوضی شروع شده و در ادامه به تئاترهای لاله زار

رسیده .

خب هرچیزی پس از مدتی رنگ خودش را می گیرد لاله زار هم از ابتدا اینگونه نبود

سینما قیام هم قبلا محل نمایش فیلم های خوبی بود و الان محل نمایش تئاتر های عامه پسند

شده . مخالفتی برای سرگرمی و سرگرم سازی برای عامه مردم ندارم مشکل این است که

اینگونه نمایش های سطح سلیقه مردم را پایین می اورند بر سینمای ایران به خصوص

کمدی هایش تاثیر می گذارند و ظرفیت های نمایشی سینما را از ان خود می کنند چیزی که

این نوع نمایش را برای مردم جذاب می کند عبور از خط قرمز هاست . این قضیه البته

ریشه در یکی از ویژگی های هنر کمدی دارد در نمایش روحوضی وقتی شخصیت سیاه

حاجی را دست می اندازد دارد از یک خط قرمز اجتماعی عبور می کند .

هارلکن ها هم در کمدی دلارته هم همین کارا رو می کنند . یا وقتی یک رعیت اربابش را

دست می اندازد از خط قرمز عبور کرده و مردم هم عموما خوششان می اید اما کمدی فقط

عبور از خط قرمز نیست .......

محمدی : ببینید تئاترهای کلاسیک و درام های بزرگ بیشتر به شخصیت های بزرگ و

محاسن و زندگی انها می پردازد تئاترهای کمدی و عامه پسند باید به مردم عادی و مسائل و

اشتباه های انها بپردازد .

همین موضوع و اتفاقاتی را که در تئاترهای عامه پسند رخ می دهد می توان تئوریزه کرد

و تئوری های ان را در تئاتر کلاسیک و جدی هم رد یابی کرد من در مورد اصول کلی

صحبت نمی کنم منظورم سطح کارشان است که تماشاگر را بدعادت می کند و سطح سلیقه اش

را پایین می اورد .

محمدی : در این نوع نمایش گاهی مجبوریم برای همراه کردن تماشاگر قطعه ایی یا نکته ایی را

به متن اضافه کنیم مثلا من بخشی از نمایش نامه بابا شمل را وارد متن نمایشم کردم ولی

جواب نداد مجبور شدم برخلاف میل با طنی ام نکته طنزی به ان اضافه کنم

در برخی از نمایش های چون دو سه کمدین رقابت دارند و نمایش را پیش می برند اگر نفر اول

نکته ایی طنز امیز وارد متن کرد نفر دوم هم به طبع ان چیزی اضافه می کند و همین طور ادامه

پیدا می کند . در کارهای من چون دیگران نقش محوری ندارند و به نوعی نقش مکمل محسوب

می شوند بار اصلی به دوش خودم است .

یک مساله دیگر استفاده افراطی موسقی در این نوع نمایش ها است در سالن گلریز نمایشی

دیدم که کار بسیار سخیفی بود و به طور افراطی از موسیقی استفاده شده بود یک

سینتی سایزر گذاشته بودند کنار صحنه با ان بلندگوهای عظیم و صدای بلند که به هر

بهانه ایی قطعه ایی رقص انگیز نواخته می شد چیزی شبیه سالن عروسی شده بود باز

صد رحمت به شما که در نمایش قهوه خانه زری خانوم چند نوازنده تان را که سازهای

سنتی هم دارند تهه صحنه و پشت پرده مستقر کرده بودید ...

محمدی : بهر حال این قضیه به مدیریت سالن هم مربوط می شود مدیریت یک سالن سینما

برخلاف مثلا مدیریت تئاتر شهر ان فرهنگ و دانش و سواد را ندارد یکی از مشکلات

همین است که نمایش های این چنینی وارد سالن های سینما شده است .

به نظر می رسد نظارت بر تئاتر عامه پسند بسیار اسان تر و ساده تر از نظارت بر سینما

و نمایش های جدی است .

محمدی : بله سخت گیری ها کمتر است علتش هم این است که سینما یک سند تصویری است

که می ماند برخلاف تئاتر که اشتباه را می توان در اجراهای بعدی رفع کرد .

با توجه به اینکه مردم ما علاقه زیادی به ملودرام دارند چرا همه نمایش های عامه پسند

فقط کمدی هستند ؟

محمدی : علتش به چند چیز برمی گردد یکی اینکه کارگردان ها معمولا درک درستی از

مقوله ی نمایش ندارند به جای اینکه از کمدی به طرف ملودرام بیایند به سمت بزن و برقص

می روند دوم اینکه می خواهند با کمترین هزینه نمایشی را اجرا کنند و از افرادی به عنوان

بازیگر استفاده می کنند که اصلا تجربه ی بازیگری ندارند اهمیت هم ندارد که دیالوگ ها

کار شده باشد یا بی ربط . بخش مهمش هم این است که به قدری از لحاظ اقتصادی و......

روی جامعه فشار هست که مردم می خواهند تخلیه روانی شوند همین است که این روزها

خنده درمانی مد شده است همین عامل مهمی می شود که با دیالوگ های بعضا بی ربط و

پرت و هجو تماشاگر را به سالن بکشانند البته حالا مردم ترجیح می دهند به جای هزینه کردن

برای سینما و تئاتر با صرف مبلغ اندکی کاری را تهیه کنند و در منزل بارها تماشا کنند .

شما بر خلاف بقیه در کارهایتان از علاقه مردم به ملودرام هم استفاده می کنید ؟

محمدی : من به خاطر علاقه زیادی که به ملودرام دارم از ان هم استفاده می کنم و متن

نمایش هایم تماما کمدی نیست . غیر از خنده و شادی که جذابیت زیادی برای مردم دارد

جذابیت های دیگری هم هست نمایش ما را هم بچه پنج ساله تماشا می کند و هم پیرمرد

هفتاد ساله . قشری که نوع تئاتر ما را انتخاب می کند با تماشاچی تئاتر شهر فرق دارد

تماشاگران تئاتر شهر عمدتا دانشجویان تئاتر هستند ولی تماشاگران ما متعلق به هر

صنف و گروهی هستند و نمی توانیم فقط در یک فضا و ژانر نمایش اجرا کنیم باید

تنوع نمایشی داشته باشیم .

یک نمونه دیگر اشاره های مهوع یه بول و غیط و ادرار و توالت و فرایند گوارش و

گاز معده است ! یا تف کردن در استکان چای و از این جور به اصطلاح افه های کمدی

نمونه سخیفش در فیلم بورات هم بود .

محمدی : همه اینها برمیگردد به خط قرمز ها و محدودیت های ما در متن و اجرا

هنرمندان ما اجازه ندارند اشاره ایی به معضلات و مشکلات حتی جامعه داشته باشند

متاسفانه فضای کاری ما خیلی بسته است مثل حرکت کردن در باجه ی تلفن است به هر

طرف که تکان بخوری قسمتی از بدنت به دیواره ی باجه برخورد می کند .

خط قرمز ها را می توان به چند دسته تقسیم کرد سیاسی اجتماعی فرهنگی واما الان

مساله این است که بیشتر این کنایه ها سخیف و مهوع و مبتذل شده با وجود همین

نظارت ها و سر دادن شعارهای اخلاقی چطور اجازه این کارها و دیالوگ ها داده می شود ؟

محمدی : همه اینها بر می گردد به روابط و مناسبات پشت پرده افراد و گروها با هم .

نمایش شخصی مثل من که هیچ لابی و ارتباط پشت پرده ایی با کسی ندارم به راحتی

به پایین کشیده می شود و به طور مثال نمایش فلان شخص با وجود همه این پرده دری ها

یک سال یا یکسال و نیم روی صحنه است بدون هیچ نواوری .

البته در نمایش قهوه خانه هم از این چیزها بود این افراطی کارها در نمایش های عامه پسند

نهایتا به ضرر خودش تمام خواهد شد .

محمدی : همین طور است همین الان هم از سوی نهادها و ارگان ها اعتراض های زیادی نسبت

به دیالگوها و حرکت ها انجام می شود ولی افراد همان طور که گفتم به پشتوانه همان مناسبات

و روابط کارشان را ادامه می دهند.

اینکه گفتید نوع تماشاگر ما با تئاتر شهر فرق دارد . در سالن نمایش کاملا پیداست مرا یاد

ترکیب جمعیت حاضر در تشیع جنازه ی مرحوم فردین انداخت متاسفانه کمدی های سینمای

ما هم دارد به همان سمت و سوی این نمایش ها می رود .

محمدی : جشن و فضای این نوع نمایش اینگونه است . به طور مثال فضای کمدی که ایجاد

می شود محیط قدری صمیمانه تر می شود در یک مجلس رسمی هم اینگونه است شما اگر

قدری شوخی کنید خواه ناخواه فضای مجلس را صمیمی تر و در نتیجه ازاد تر می کنید

به هر حال سطح تماشاچی های ما متفاوت ازسطح تماشاگران تئاتر شهر است .

یکی دیگر از جاذبه های نمایش های شما برای تماشاگرتان و نوستالژی است که نمایش های

عامه پسند دیگر از ان استفاده نمی کنند به عنوان مثال حضورتان در نمایش قهوه خانه را

با ترانه ی قدیمی سفر شروع می کنید که برای افراد میانسال و بزرگ سال طیف تماشاگرانتان

خاطره انگیز است .

محمدی : برای جوان های بیست سی ساله هم که دسترسی اسان به ترانه ها و فیلم های قدیمی

دارند هم جالب است این استفاده کاملا اگاهانه است و چون احساس کردم جذابیت دارند انها را

به متن اضافه کردم .

متن ها را خودتان می نویسید ؟

محمدی : بله

بازنویسی متن های موجود است یا خودتان می نویسید ؟

محمدی : گاهی طرحی را کلی به نویسنده ایی سفارش می دم اون از ان طرح نمایشنامه ایی می نویسد

امکان دارد از همه ان متن استفاده نکنم ولی از قسمت های استفاده نشده ایده ها و طرح های جدیدی

می گیرم .

از نمایشنامه دیگران هم استفاده می کنید مثلا بازنویسی و اجرا کنید ؟

محمدی : پیش امده نمایشی را اجرا کردم و موفق بوده حالا همان را با طرحی دیگر اجرا می کنم

مثلا در قهوه خانه 1 شخصیت عرب داشتم که در قهوه خانه 2 ان را به شخصیت انگلیسی تغییر

دادم . این نمایش اکنون با عنوان ازدواج در قهوه خانه روی صحنه سینما تئاتر کانون است .

قبول دارید که تئاتر عامه پسند روی سینمای ایران تاثیر گذاشته است ؟

محمدی : بله کاملا تئاتر عامه پسند از خلاء موجود در سینما استفاده کرده و حالا دارد ان را پرورش

می دهد ان خلاء طرز تفکری بود خنده را مذموم می دانست .

الان تئاترهای عامه پسند دارند در این حرکت خزنده سالن های سینما را اشغال می کنند واقعا جای دیگری

برای این نمایش ها نیست ؟

محمدی : نه ما کمبود سالن داریم . الان نهادها و ارگان هایی هستند که سالن هایی در اختیار دارند که

شاید در سال یکی دو مرتبه از انها استفاده می شود و بقیه طول سال دارن خاک می خورند اما حاضر

نیستند ان را حتی برای درامد زایی در اختیار دیگران قرار بدهند در اوایل دهه هفتاد برخی هتل ها

سالن های خودشان را برای اجرای نمایش در اختیار هنرمندان قرار می دادند و افرادی نظیر

اصغر زمانی در هتل ها برنامه داشتند . متاسفانه مدیریت هتل ها به خاطر پایین امدن سطح هتل

مثلا از پنج ستاره به چهار ستاره دیگر حاضر نیستند چنین کاری انجام بدهند .

فیلم زیاد می بینید ؟

محمدی : بله اما خوره ی فیلم نیستم .

فیلم کمدی چطور ؟

محمدی : نه اتفاقا اهل فیلم کمدی نیستم شاید به این دلیل که خودم کمدی کار می کنم و ریتم کمدی را

بهتر می شناسم . غالبا کمدین های ما شناختی از کمدی و ریتم در فیلم کمدی ندارند و بیشتر فیلم های

کمدی ما به سمت هزل و هجو حرکت می کنند . برخلاف همه سبک های هنری کمدی بیشتر از

همه ریتم دارد .

کمدین مورد علاقه هم دارید ؟

محمدی : ایده های مهران مدیری را دوست دارم همین طور نوع کار رضا عطاران را می پسندم .

خارجی ها ؟

محمدی : ازخارجی ها چاپلین را خیلی دوست دارم همین طور سبک بازی جیمی کری .

شنیده ام بعضی از تماشاگران بارها به تماشای نمایش های شما می ایند .

محمدی : خیلی زیادند من کسی را می شناسم که 85 بار برای دیدن یک نمایش من امده است

خانمی در یک تصادف همسر و دو فرزندش را از دست داده و حدود سه سال دچار افسردگی بود

به پیشنهاد نزدیکانش به تماشای نمایش ما امده بود از پرده دوم بود که شروع به خندیدن کرد

در پایان این نمایش برادر این خانوم به پشت صحنه امده بود و از من تشکر می کرد می گفت

ما فکر می کردیم خواهرم دیگه هیچ وقت نمی خندد .

ایا به تحول در کارتان فکر کرده اید ؟

محمدی : بله در همین نمایش جدیدی که قرار است اجرا کنیم سطح کمدی نمایش کمتر و درام

ان بیشتر شده است .

و نکته دیگر ..... ؟

محمدی : فقط از دوستان خواهش می کنم جایگاهشان را بشناسند و پا به محله هایی نگذارند

که محله خودشان نیست مثلا یک بازیگر معمولی قصد طنز پردازی دارد یا دست به گارگردانی

می زند . مطئنم که اگر جایی که واردش می شوید محله خودتان نباشد و اشنایی کامل به ان

نداشته باشید یا گم می شوید یا سر در گم . قبل از ورود به هر محله اول ان را بشناسید

بعد وارد شوید . کمدی شاید کار سختی نباشد اما کار بسیار بزرگی است .

 (  پایان )